طاق فلک به قلم مهدیه سجده
پارت پنجاه و ششم :
از کافه بیرون می‌زنیم و او هنوز حرف‌هایش بخار می‌شود.
روی صندلی مزدا می‌نشیند می‌خواهم در را ببندم که نرم‌نرمک صدایم می‌زند؛ انگار آتشی درونم شعله میکشد و می‌سوزم.
- نیکداد...
نگاهش به من نیست؛ اما پونز «نَمه‌نَمه» آمدنش، لپ‌های انار شده‌اش، روی قلبم می‌نشیند.
- بله؟
جانم تا پشت لب‌هایم می‌آید و پایین می‌رود.
- ممنون بابت امروز.
لبخندم از دو طرف در می‌رود
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۲۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
مهدیه سجده | نویسنده رمان
ببخشید عزیزم که طولانی مدت نبودم و ممنونم که همراه رمان هستی و منتظر ادامش بودی ❤️
۷ ماه پیشدلی
1چه قدر این پارت قشنگ بود چه حس قشنگی بینشونه چه قدر نیکداد کنار اترا اروم و خوب و مهربونه دلم براش میسوزه مه نمیتونه همیشه اینجوری باشه وهمیشه یه نفر هست اعصابشو خورد کنه الانم که شیوا داره اذییتش میکنه چرا واقعا هدف شیوا چیه اخه
۷ ماه پیشمهدیه سجده | نویسنده رمان
ممنونم عزیزم از همراهیت نیکداد به خاطر حس تنها بودنش همیشه اذییت میشده و برای همین شیوا رو درک میکرده و الان شیوا این حمایتا رو بد برداشت کرده انگار
۷ ماه پیشم
1کاش می پرسید،هرچی می کشیم از حرفای نگفته و نشنیدست که خودمون برای خودمون بجاش خیال می ذاریم 🤔
۷ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
دلی
1ممنونم نویسنده جان بالاخره اومدی وپارت گذاشتی خیلی وقت بود این رمان پارت جدیدنذاشت فکر کردم قراره همینطوری ولش کنید خوشحالم برگشتین و انقدر پارت گذاشتین منتظر ادامه پارتای امروز هستم اخه نوشتین امروزم ده پارت میذارین