پارت پنجاه و هشتم :

نفس عمیقی کشیدم؛ اما هوا در ریه‌هایم قفل شد. سایه‌های رقصان چراغ نفتی آقاجانم که مثل جانوری درنده روی دیوارهای زیرزمین می‌خزید، باعث می‌شد هر آن احساس کنم در آستانۀ فروپاشی هستم.
بوی خاک مرطوب و کهنگی با بوی فلز سرد و کمی ترش جعبه در هم آمیخته بود و مشامم را پر می‌کرد. از ترس می‌لرزیدم.
آقاجانم با آن قامت رشید و نشان‌های شانه‌اش که در کورسوی نور کم زیرزمین می‌درخشید، بیشتر در

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۳۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • فخری

    0

    قلم زیبات مانا عزیزم عالی بود خدا قوت ❤️❤️❤️❤️❤️❤️

    ۷ ماه پیش
  • فاطی

    0

    هر کدام از آدمها قصه ای در گذشته دارند بعضی ها ساده بعضی ها پیچیده مانند هزارتوی آلیس در سرزمین عجایب

    ۸ ماه پیش
  • سهیل۲۹

    1

    پس این بود قصه ی ژینا..عالی بود👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻

    ۸ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️