پارت هشتاد و هفتم :

هنوز در حال و هوای صبح بود. مادرش که دید حوصله ندارد، پناه را با تقلا ازش کَند و همراه خودش برد تا کمی دراز بکشد. در را که بست، پناه شروع به سر و صدا کرد. مانند چسب به پردیس می‌چسبید و جداشدنی نبود. بالاخره هم صدایش با هوار کشیدن پژمان پایین آمد. نفهمید پژمان کی به خانه برگشت. اما توانست با ترش‌رویی پناه را ساکت کند. هر قدر او برای دخترکش تلخ بود، پردیس زَهرش را می‌کشید. از وقتی هم به ایران Ø

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۸۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • م

    1

    ای پژمان لعنتی،هرچی آتیشه از گور این بلند می شه، تو کجا می ری،کاش آرش یه کتک حسابی بهت بزنه نکبت تا بتمرگی سرجات 😠🙏🏻

    ۶ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️