تبعید بی پناهی به قلم غزل محمدی
پارت صد و دوم :
به خودش که نمی‌توانست دروغ بگوید، با شنیدن حرفِ او نفسش آسوده رها شد و عطا پوزخند زد. می‌گفت فرشته حکم هم‌خانه را دارد؛ اما می‌شد شش سال کنار یک نفر زندگی کرد و احساسی درونش شکل نمی‌گرفت؟
- بهش قول دادم سکوت کنم. قول دادم برم دنبال زندگیم؛ اما اگه نگم نفسم می‌بره... از حرص خون تو رگام لخته میشه... فرزام... .
صدایش از شدت ترس لرزید.
- جون به لبم کردی!
عطا با برداشتن قدمی به عقب
لطفا صبر کنید...
