پارت دویست و سی و پنجم :

نفس حبس شده ام رو آروم بیرون دادم و به دیوار تکیه دادم..
ای کاش این اتفاق نمیوفتاد...
هر ثانیه منتظر بودم یکی بیاد و پیدامون کنه...
خسته بودم...
خسته شده بودم از اینکه قایم بشیم و استرس های دنیا به قلبمون رخنه کنن..
همونطور که به دیوار تکیه داده بودم،
اردوان وارد خونه شد:
_به به خانم خانما چرا اونجا ایستادی،بیا ببین...
بیا ببین حمید آقا چی برامون آورده،سبزی تازه برای خ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۴۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️