رعیت ارباب زاده به قلم زهرا خزائی
پارت دویست و سی و یک :
مهلقا
رسیده بودم...
به آدرسی که اون مرد پشت تلفن گفت،رفته بودم و شب از ساعات خودش گذشته بود و ساعت مچیم ۱۲ رو نشون میداد..
علی هرچقدر سعی داشت باهام بیاد نزاشتم،نمیخواستم کسی که میدونه مادرم رو کی کشته،از دستم در بره..
با شنیدن صدای با ترس به پشت سرم برگشتم:
_به به،خانم خان سالار...یابهتره بگم خانم قبادی!!
چشم ریز کردم و آب دهنم رو پایین فرستادم:
_ب...
بله..بفرمایید،شم
لطفا صبر کنید...
