رعیت ارباب زاده به قلم زهرا خزائی
پارت دویست و سی :
زروان لبخندی زد...
از همون های که میدونستم ماجرای پشت اش پنهان شده،من میشناختم،پسر خودم رو خوب میتونستم بشناسم...
زروان پشت بند لبخند اش جواب داد:
_من که همین الان از پادگان برمیگردم،خبری از داداشم ندارم پدر..
خودتون باهاش تماس بگیرید ببینید کجاست!
صورت آشفته ی و کلافه ی سپند،گویای حال بدش بود..
نگاهی نگران به جمع انداخت و با گفتن بااجازه از جمع دور شد...
زیر نگاه های
لطفا صبر کنید...
