سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت دویست و سی :
اون هیچی که مچ من رو گرفته بود اما چه آبرویی از ما برده. کاش عباس بفهمه و کات کنن. حق من رو ازش بگیره که انقد چهار چشمی مراقبه ببینه ما چیکار می‌کنیم نمی‌کنیم یه دعوایی بندازه و یه حرفی بیاره ببره.
خودش تو این سن دوست پسر داره و باهاش مراحل آشنایی می گذرونه بعد منی که تو این سن چیز عجیبب نیست، باید زیر ذره بین خانم باشیم.
ای عباس بیا زود بگیرش حداقل ببرش خونش.
کنجکاو پرسیدم:
- چ
لطفا صبر کنید...
