سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت دویست و بیست و نهم :
بازوم درد گرفت و صورتم از درد جمع شد.
سعی کردم صدام بالا نره.
- چه بدونم این بیداره و جغد شبه؟
اخمی کرد و به سمت اتاق رفت.
- تازه برام داره مظلوم نمایی هم میکنه. خوبه خبر داشتم رفتی...
میدونستم که این دعوا و تموم این جریانات تقصیر خودم بود و همش هم بهخاطر محمد پیش اومد پس مظلوم دنبالش راه افتادم.
- خب چیکار کنم...
نیان پتو رو با حرص روی تخت انداخت.
- حالا چی میخواسØ
لطفا صبر کنید...
