چند قدم فاصله به قلم دیبا کاف
پارت شانزده :
سرخی که ناشی از فشار دستام بود وقتی که داشتم سعی میکردم هرطور شده احیاش کنم.
زورم به مرگ نرسیده بود و هرچی پنجه تو پنجه اش انداختم نتیجه نداد.
رعنای من بی‌نفس روی تخت افتاده بود و هیچ کاری ازم برنیومد.
تموم دلخوشیم پر کشیده بود و من رو تنها گذاشته بود.
صدای گوگوش تو خونه طنین انداز شد وقتی که با سوز میخوند:
- وجودم بی تو یخ بسته بتاب سردم زمستونم
منُ مثلِ همون روزا تو آ
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۷۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
دیبا کاف | نویسنده رمان
فدات شم عزیزم
۸ ماه پیشنسیم
0عزیزم عکس این اق امیدو نداری؟😅😅 خیلی کنجکاوم ببینمش😐؛ اخ دانی اخ دانی چرا اون غلطو کردی که الان عذاب وجدان داشته باشی✌🏼😔
۹ ماه پیشدیبا کاف | نویسنده رمان
نه متاسفانه🫠 چون از شخصیت های فرعی رمان هستش و قرار نیست زیاد باهاش کار داشته باشیم هرچی تو ذهنت درنظر بگیری قبوله😂🫶🏻
۹ ماه پیشنسیم
0حله پس 😎😎😉😉
۹ ماه پیشدیبا کاف | نویسنده رمان
😁
۹ ماه پیشمعصومه
0درسته دانیال عزیزشو از دست داده ولی من میگم یه طورایی کارمای بلایی که سر آلا آورد بود، اون تمام آینده ی آلا رو نابود کرد
۹ ماه پیشدیبا کاف | نویسنده رمان
دانیال داره یه تنه سرنوشت همه رو تغییر میده و باید ببینیم چی واسه خودش پیش میاد
۹ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
محرابی
1ممنون زیبا وغم انگیز بود .ای بابا خداصبرش بده واقعا سخته