پارت سی و سوم :
صداها اول نامفهوم بود؛ مثل وقتی سر زیر آب باشد و دنیا از پشت شیشۀ ضخیم فریاد بزند. بعد کم‌کم انگار یکی پیچ ولوم را چرخاند که همه‌چیز بر مغزم هجوم آورد.
زنی جیغ می‌زد:
- یا فاطمۀ زهرا!
صدای دختری کم‌سن گوشم را پر کرد که پرسید:
- چیش شده مامانی؟
پسر هنوز به خودش می‌پیچید. دست‌هایش صورتش را چنگ زده بود؛ اما نمی‌دانست کجا را بگیرد. بوی تند، سوزنده، بینی‌ام را برید. معده‌ام ب
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۷۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
فخری
1سپاس فراوان خسته نباشی حنانه جان عالی دست گلت درد نکنه قلمت مانا 💞 💞 💞 💞 💞
۹ ماه پیشهانیه
2چقد عالی بود حالا باید منتظر بود و دید که سرنوشت چی رقم زده برای این دو نفر خدا کنه که صورتش خیلی نسوخته باشه
۹ ماه پیشفاطیما
1عالی و زیبا بود مرسی بانو جان ❤️ ❤️ ❤️
۹ ماه پیشbi bi
0هرچی نظریه داشتم پرید😞😂😂
۹ ماه پیشافسون
1خسته نباشی گلم خیلی تازه بود اینکه یهو سد رهت کسی هست که به دادت برسه خیلی خوبه همون کارما کاش هنوزم باشن
۹ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
لیلی
0اینقد خوب نوشتی که تاین پارت یادم رفته بود لایکو بزنم بخش بیشتر از یه قلب نشد برات بزارم وگرنه که هزارتا قلب اکلیلی میزاشتم برای قلم قشنگت بانو😍💖