پارت چهل و ششم :
***
صبح بی‌صدا شروع شد. نه با آفتاب تند، نه با زنگ یا اعلان. فقط نوری کم‌جان که از لای پردۀ ضخیم اتاق خزید و روی دیوار سنگی شکست.
مهوان بیدار بود. مدتی بود بیدار بود. به سقف خیره مانده بود و صدای نفس خودش را می‌شمرد؛ انگار اگر ریتمش را نگه می‌داشت، افکار هم آرام می‌ماند.
از تخت بلند شد. پاهایش با سنگ سرد زمین تماس پیدا کرد و لرزش کوتاهی از ساق تا شانه‌هایش دوید. اینجا سرد بود؛ آزا
لطفا صبر کنید...
سهیل۲۹
2یعنی پدر حافظ اون مرد مرموزه ست؟ که سرراه ژینا و چاوان بود