آکادمی ارکیده و خار به قلم مرجان فریدی
پارت شصت و سوم :
از پشت به وانیا زل زدم.قدمهایش کشیده و ناهماهنگ بودند و شانههایش خمیده.
قلبم دیوانهوار به استخوانهای سینهام میکوبید.
اشکهایم داغ بودند و آزاردهنده، پوست سرد صورتم را میسوزاندند. نفسهایم در سینه حبس شده بودند و حتی توان نداشتم یک سانت تکان بخورم.
من هرگز نمیدانستم وانیا مادرش را از دست داده.
من… هرگز نمیدانستم تمام این سالها درگیر خشونت خانگی بو
مطالعهی این پارت کمتر از ۱۱ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۷۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
nafas
5دلم داداش بزرگ تر خواست
۴ ماه پیشnafas
3دلم داداش خواست
۴ ماه پیشEli
3تا همیشه نویسنده مورد علاقه میمونی خانوم فریدی✨🤍🫶🏻
۴ ماه پیشEli
3انقدر زیبا و خاص می نویسی که حس میکنم دارم از گوشه به این داستان زیبا نگاه میکنم و تماشاگر سرنوشت کسانی هستم که به دست شما خلق شدند
۴ ماه پیشEli
3اشکم در اومد..
۴ ماه پیشالمیرا
2انقدر که با این بغل خوشحال شدم که نگو
۴ ماه پیشاریسا
7...خیلی غمگین بود...اصلا هم نمیشه قضاوت کرد..همین قشنگش می کنه خسته نباشید
۶ ماه پیشaeamesh
10به یاد خواهر هایی که داغ برادر دیدن🖤
۶ ماه پیشملی آرت
3چقدر غمگین بود گریه کردم:(
۷ ماه پیشC
4انقدر گریه کردم نفسم گرفت
۷ ماه پیشHamraz
1وای خیلی دوسشون دارم😭😭
۷ ماه پیشمانلی
7چقدر قشنگ مینویسی انگار خود آدم داره تجربه میکنه لحظات رو. اشکمون دراومد با این پارت🥲
۷ ماه پیش
1واییییییییییی عالی بود مرجان خوش نویس🤍🎀
۸ ماه پیشNegar
1یاد خودم و داداشم افتادم.با وجود اینکه خیلی وقتا باهم دعوا میکنم همیشه به قول میرا برادرمه و من باید از دفاع کنم...
۸ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

Melika
0انقدر این پارت قشنگ بود که اشک توی چشمام حلقه زد(: