افول دیدگانت به قلم زهرا رمضانی (هور)
پارت هفتاد و دوم :
چند دقیقه بعد، آصف با گام‌هایی محکم اتاق خارج شد. نگاهش به زمین افتاد و ناگهان کیف پناه را دید که در گوشه‌ای افتاده، قلبش به یکباره فرو ریخت و گویی تمام دنیا بر سرش خراب شد.
«پناه!»
فریادی پر از اضطراب و نگران‌کننده از گلویش بیرون آمد و بی‌اختیار به سمت کیف دوید، گویی که در پی نجات گنجینه‌ای باارزش است. اما در آن لحظه، چشمش هیچ چیز جز تاریکی نمی‌دید؛ هیچ نشانه‌ای از پناه، هیچ ر
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۸۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
چی بگم والا که دلم خونه
۹ ماه پیشهانیه
2طفلی اصف دستت بشکنه عرفان وای یعنی پناه کجاست 3روز وای خدا زود پیدا بشه
۹ ماه پیشزهرا رمضانی | نویسنده رمان
دست به دعا می‌بریم
۹ ماه پیشآمنه
2عالیه عالی بود مهربانو همچنان توی خماری بمونیم
۹ ماه پیشزهرا رمضانی | نویسنده رمان
😊😂
۹ ماه پیشآمنه
0ممنون بانو عالی بود لحظه شماری میکردم ولی انگار پادشاه جاده ها کمر همت بستن تا همیشه چشم انتظار بمونیم راستی بانو نمیدونم چرا اینبار احساس میکنم عمه پناه با اون مرد همدستی کرده
۹ ماه پیشزهرا رمضانی | نویسنده رمان
فداتم که عزیزم... میریم ببینیم چی میشه
۹ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
فاطمه
0عالی بود عزیزم بیچاره آصف عرفان پرو این وسط چی میگه🥺