افول دیدگانت به قلم زهرا رمضانی (هور)
پارت هفتاد و یک :
آصف کامل، با گامهای مطمئن و نگاهی پر از شیطنت، وارد اتاق شد. به سمت میز ریاست رفت و در حالی که به لبهی میز تکیه داده بود، خود را به سمت صورت دخترک خم کرد و با زبانی بازیگوش گفت:
«والا که خیلی خستهم، فکر نکنم بتونم تمرین کنم.»
پناه، میدانست که خستگی در دنیای آصف مفهومی ندارد، لبخندی بر لب نشاند و نیمخیز شد. با حرکتی لطیف و عاشقانه، لبان قلوهای آصف را نرم بوسید و در گوشش نجو
مطالعهی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۸۵ روز پیش تقدیم شما شده است.

زهرا رمضانی | نویسنده رمان
آره دقیقا
۹ ماه پیشفاطیما
0عالی بود مرسی بانو جان ❤️ ❤️ ❤️
۹ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
فداتم
۹ ماه پیشمحیا
1اهه چرا دردسرهای این دختر تمومی نداره تازه داشت روی خوش میدید
۹ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
دقیقا
۹ ماه پیشTara
0خسته نباشی بانو میشه یه پارت هدیه بدی امشب که شب عید
۹ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
واقعا معذرت اینقدر دیر دیدم
۹ ماه پیشآمنه
0بانو این پرویز هم بلای جون شده براشون تا کمی راحت شوند دوباره میاد سراغشون الان این پلیس ما کجا رفت که الان بهش نیاز داریم پارت عالی
۹ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
دقیقا
۹ ماه پیشمحیا
1میشه پارتها رو یکم طولانی کنین🙏🙏🙏
۹ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
انشالله
۹ ماه پیشمحیا
0ای وای واسه پناه اتفاقی نیفته🫣🫣🫣وای آصف چرا تنهاش گذاشتی😥😥😥
۹ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
🤧🤧
۹ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

هانیه
0وای چرا آخه پناه رو بیهوش کرد این دردسر ها هم تمومی نداره طفلکی پناه که تا داشت لذت می برد از زندگی 💔