تبعید بی پناهی به قلم غزل محمدی
پارت نود و هشتم :
سپس با نزدیک کردن لبههای بارانیاش به یکدیگر، به قدمهای لرزانش سرعت بخشید و فاصلهی باقی مانده تا در حیاط را پیمود و با باز کردن، دست به سینه سرش را به زیر انداخت.
- من ماشینت و نمیخوام، وایسا!
نایستاد تا عارف دنبالش رود، نایستاد تا بشنود. از او هم در آینده در حکم مادر خودخواهی نامبرده میشد که دخترش را با همسرش تنها گذاشت و رفت. در آینده دخترش هم همین طور از فرزام جواب پس می
لطفا صبر کنید...
