پارت بیست و نهم :
- الو؟
صدایش که در گوشم پیچید، دلم هری پایین ریخت. مثل لیوانی که از لبۀ میز پرت شود و حتی اگر نشکند، ترک بردارد.
جانم به لب رسیدم تا پاسخش را بدهم.
- سلام دایی. پروازم.
- سلام دایی جون. خوبی؟
چشمهایم را بستم. یک ثانیه. فقط یک ثانیه. انگار صدایش از ته چیزی تاریک میآمد؛ از جایی که سالها بود درش را بسته بودم.
– از احوالپرسیهای شما.
صدای خودم غریبهتر از همیشه بود ا
مطالعهی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۸۸ روز پیش تقدیم شما شده است.

حنانه بامیری | نویسنده رمان
بله اسامی رو جابجا نوشتم مقصود، فرید بود
۷ ماه پیشسپیده
0احساس میکنم تازه میخوان خان اول رو رد کنن
۹ ماه پیشپری مامان دخی
0همش استرس گرفتم که نکنه فعلا یه اتفاقی بیفته که ازدواج نکنن
۱۰ ماه پیشهانیه
0وای خدا چقد زیبا و عاشقانه بود این تیکه آخر انشاالله که بهم برسن 😍💕
۱۰ ماه پیشفاطیما
0عالی بود مرسی عزیزم ❤️❤️👍👍🌹🌹
۱۰ ماه پیشbi bi
0نیما لیاقت پرواز رو داره 🫠این دوتا به هم میان
۱۰ ماه پیشbi bi
0چقد خوشحالم واسش بلخره زندگی رویه خوش بهش نشون داد امیدوارم خوشیش کوتاه مدت نباشه
۱۰ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

راحله
0مگه فرهاد ننداخت بیرون پرواز رو چطور به فرهاد زنگ زد ؟ فکر کنم این تیکه اشتباه نوشتین