سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت دویست و سیزده :
چقد این پسر حرص درار بود.
دستش رو محکم پس زدم و شمرده شمرده و با یه لبخند ملیح گفتم: به این جور رفتار کردنت ادامه بدی، یه جهش می‌زنم و یه طوری به اژدهای هفت سر تبدیل می‌شم که بفهمی خوشگل چجوریه!
بلند شدم که سریع چاییش رو سر کشید و زیر لبی غر زد: نذاشتی چایی رو با لذت بخوریم.
استکان رو روی میز گذاشت و دست من رو گرفت تا نرم و بعد اینکه حساب کرد به جلوش اشاره زد.
- بفرما دخترم.
از
لطفا صبر کنید...
