پارت چهل و دوم :

ماشین با تکان آرامی از روی دست‌انداز ورودی شهر رد شد. نور چراغ‌های زرد حاشیۀ خیابان خطوط شبرنگ شیشۀ جلو را روشن‌تر کرده بود.
مهوان پلک‌هایش را نیمه‌هوشیار باز کرد. صدای نرمِ ترمز حافظ را شنید و برای لحظه‌ای حس گم‌گشتگی کرد؛ نه فهمید چند ساعت گذشته، نه اینکه چرا در این سکوت زمستانۀ جاده دیگر صدای هیچ چیز جز ضربان قلب خودش نمی‌آمد. سرش هنوز گرمِ خواب بود؛ اما منظره‌ای که مقابلش گش

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۹۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • فخری

    0

    سپاس فراوان حنانه جون خدا قوت عزیزم عالیه قلمت مانا ♥️♥️♥️♥️

    ۸ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️