رعیت ارباب زاده به قلم زهرا خزائی
پارت دویست و بیست و یک :
اردوان از خونه بیرون زد و من تونستم یه نفش راحت بکشم.
خدا میدونست فرداشب قرار بود چه اتفاقی بیوفته،اما ای کاش اردوان از من رو گردون نشه!
من این رو نمیخوام...
من نمیخوام که به نیلوفر نرسه..
من خوبیش روخواستم و میخوام...
آفتاب
زروان تازه رسیده بود و درحال چای خوردن بود،نگاهی بهم انداخت وگفت:
_مادر آفتاب که بازهم پکره!
بابا یکم بخند دلمون وا شه!
چشم تو کاسه چرخوند
لطفا صبر کنید...
