رعیت ارباب زاده به قلم زهرا خزائی
پارت دویست و بیست و دوم :
پریسان ابرو بالا داد و گفت:
_خب...
خب اگه جاسوسی اینجاست،بگید منم بدونم دیگه!
کسی که توی خونه ی ما غریبه نیست جز....
جز گل صنم....
گل صنم که درحال جمع کردن سینی چای روی میز بود،یه دونه پشت دست خودش زد و گفت:
_خدا مرگم بده پریسان خانم،من چطور میتونم جاسوسی شمارو بکنم.
لب خیس کردم و گفتم:
_کافیه پریسان،لازم نیست انقدر چرند بگی....
و رو به گل صنم گفتم:
_توهم زود باش برو
لطفا صبر کنید...
