رعیت ارباب زاده به قلم زهرا خزائی
پارت دویست و بیست :
با شنیدن صدای اردوان،انگار خیالم راحت شده بود:
_منم آبجی مهلقا،میشه در رو باز کنی؟؟
فورا هول شدم و به سمت در راه افتادم،بعد از باز کردن در،اردوان سراسیمه،وارد خونه شد و گفت:
_ببخشید من بازهم به اینجا اومدم،اما مجبور بودم بفهمم چیشد؟؟با پدر حرف زدی؟؟راضی شد؟؟
قلنج گردنم رو شکستم وگفتم:
_بیا اینجا برات یه چیزی بیارم بخور،بعد راجب بهش حرف میزنیم!
اردوان صداش بالا رفت:
لطفا صبر کنید...
