سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت صد و هفتاد و نهم :
با ترمزی که گرفتم، صدای جیغ لاستیک‌ها در اومد و آویز چنان به جلو پرت شد که اگه خودش رو نمی‌گرفت، باید با کاردک جمعش می‌کردیم.
در رو بلافاصله با نفس نفس باز کرد.
- امیدوارم تا ابد مجرد بمونی.
یه حرکت کوچیک به ماشین دادم که چنان دادی کشید که پرده گوشم پاره شد.
- بمیری با این صدای نکره‌ت، برو پایین.
- میگن آدم با هر کی بشینه هم نسخه اون می‌شه، خداروشکر یه سگ نداشتی تو مجموعه
لطفا صبر کنید...
