سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت صد و هشتاد :
نیشم رو باز کردم.
- این شد یه چیزی!
یکم روی صندلی جابه جا شدم.
شیشه رو پایین دادم و نگاهی به خونه فاطمه انداختم.
- عرضم به حضورت که من یه کار عاشقانه می‌خوام، طوری که فاطمه نتونه به من نه بگه.
لحنش شاد شد.
- به به، می‌بینم زدی تو خط عاشقی!
- فعلا نقطه چینه، خط نیست.
خیلی جدی شد.
فکر کنم حال کرد که ازش مشورت گرفتم، به هر حال هنوزم مثل بچه‌هاست، دلش به این چیزا خوشه.
لطفا صبر کنید...
