سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت صد و هفتاد و هشتم :
با تعجب بهش خیره شدم.
- خب چیکار کنم؟ فرصت خواست!
شبیه مگس دست‌هاش رو به هم مالید.
- بعد تو هم نشستی توی سکوت و صبر کردی جوابت رو بده؟
با حرص تکرار کردم.
- چیکار کنم خب؟
دو تا دستاش رو به نشونه بلند شدن از پایین به بالا کشید.
- برخیز و برایش قدمی بردار!
یه دستم رو به چشم‌هام گرفتم.
سرم رو برگردوندم.
- جوگیرم نکن!
بلند شد و با صدای وسوسه کننده‌ای گفت: می‌خو
لطفا صبر کنید...
