پارت صد و نود و یک :
آرش نگاهی پر از تاسف به من می‌اندازد و ادامه می‌دهد.
- مشکل اساسی اینجاست که بعد از مرگ مادرم هیچ وقت من و پدرم با هم غذا نخوردیم. همیشه این من بودم که از بودن در سر یک میز با پدرم طفره می‌رفتم. حالا بعد از سال‌ها که برگشتم، پدر این درخواست را به طور مستقیم با من مطرح کرد. شما خیلی پدر منو نمی‌شناسید. پدر من مرد بسیار مغروری بود. مردی که در تمام طول این سال‌هایی که من می‌شناختم
لطفا صبر کنید...
