پارت صد و نود :
صبحانه را در سکوت میخوریم و در تمام طول صبحانه این داوین است که بسیار پر اشتها لقمهها را یکی پس از دیگری در دهان میگذارد. من و آرش بیشتر با صبحانه بازی میکنیم تا خوردن. مشخص است که هر دو در فکر هستیم. آرش را نمیدانم اما من در این فکرم که چرا آرش در پیش قادر آنطور صحبت کرد و الان در کنار داوین سکوت را در پیش گرفته است. یک فرض در ذهنم این است که آرش میخواهد با این سکوت از زیر زبان م
لطفا صبر کنید...
