پارت صد و نود و دوم :


- بهت گفتم که بیای تا اعتماد به نفس پیدا کنم. خودم نمی‌تونستم بعد این مدت با پدرم تنها باشم. این ملک و املاک حق واقعی من بود ولی من تنهایی نمی‌تونستم از پس پدرم بر بیام.

داوین با دست روی شانه آرش می‌زند و می‌گوید:

- خاک بر سرت کنن که آدم نیستی. مرتیکه نفهم، بیشعور غلط کردی که ما رو انداختی وسط یه مشت آدم روانی‌تر از خودت. منو بگو که فکر کردم میای ارثتو می‌گیری و خبر مرگت Ø

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۲ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۸۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️