پارت صد و هشتاد و نهم :
- ببین ما الان اینجا رو باید ترک کنیم. وسایل رو هم از قبل من آماده کردم. فقط دارم بهت میگم هر اتفاقی افتاد تو این آدم رو نمی‌شناسی. می‌فهمی که دارم چی میگم. تو آدمی به اسم رضا شمس نمی‌شناسی.
- برای چی فکر می‌کنی که من باید این آدمو بشناسم؟
داوین آستینم را می‌گیرد و کمی مرا به خود نزدیک‌تر می‌کند.
- اینکه قیافت داد می‌زنه که تا خود صبح گریه کردی و بقیه‌اش رو هم من
لطفا صبر کنید...
