نفس هایم به قلم الهه محمدی
پارت شصت و چهارم :
-نفس!
همیشه بعد از تشرهایش، نفس آرام میگرفت و مظلوم میشد. اما آن شب بهش زُل زد و بیمکث گفت:
-دوباره امشب اعصاب نداریا بابا. هی گیر میدی.
نگفت مدیر مدرسه اعصابم را خط انداخته و نتوانستم بیشتر کار کنم. آنرا به دمدستیترین حالت ربط داد:
-خستهام.
-منم. اما باید غذا بپزم و ظرف بشورم و خونه رو جمع کنم. درسامم مونده.
دستش را سمت اتاق نفس کشید و گفت:
-بیا برو باقیش ب

لطفا صبر کنید...

م
1خیلی عالی بود،امیدوارم عکسو پیدا کنه زود،حاصل تلاشای آرشو به باد نده فقط 👏👏👏🙏🏻🖤