پارت هجده :

***
کامیون جلوِ خانۀ خانم‌جان ایستاد. نه درست جلوی در؛ کمی عقب‌تر. انگار خودش هم می‌دانست نباید زیادی نزدیک شود؛ نباید حضورش را تحمیل کند.
مامان رقیه، همان مادربزرگی که سال‌ها بود فقط عید به عید من را در خانه‌اش می‌دید، حالا قرار بود مزاحم چندروزۀ خانه‌اش باشم. خانه همان‌قدر کوچک بود که یادم می‌آمد. همان حیاط مربع‌شکل با موزاییک‌های رنگ‌باخته، همان باغچۀ گوشه با خاکی که همÛ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۱۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • فخری

    0

    سپاس فراوان حنانه جون خسته نباشی قلمت مانا💞💞💞💞💞💞

    ۱۰ ماه پیش
  • صفا

    3

    میشه عکس شخصیت ها رو بزارین 🫣🥰

    ۱۰ ماه پیش
  • هانیه

    1

    چقد غمگین و معمایی یعنی در گذشته چه اتفاقی برای این خوانواده افتاده...

    ۱۰ ماه پیش
  • bi bi

    0

    یعنی خانواده پدرش هم نمیخوان پیششون باشه 💔😐پس چیکار کنه این بچه

    ۱۰ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️