پارت دویست و شصت و نهم :

کلاغ قصه با ورق بعدی به عمارت ورهرام رسید و زیر آسمان عصر که نم‌نم ملایم باران را داشت، بالای سر آلاچیقی که ایرج، رازان و یاوری روی صندلی‌های دورتادور میز وسط نشسته و مشغول صحبتی عمیق بودند، چرخید. در سالن عمارت بانو دست به سینه ایستاده مقابل پنجره‌ی سراسری زیرلب از خانم رحمتی که برایش فنجان چای آورد و روی میز کنار صندلی محبوب ایرج گذاشت، تشکر کرد. طبقه‌ی بالای این عمارت هم رامدخت بوØ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۱۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۱۸ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • فاطمه زهرا

    1

    میدونی منم یه داداش دارم اسمش مهدیاره،ولی اصلا مهدیار دنیای ناجوری شبیه داداش من نیست،اصلا قابل مقایسه نیستن انقدر که مهدیار دنیای ناجوری خوبه🤣🤣

    ۸ ماه پیش
  • مهدیه فیروزی | نویسنده رمان

    انتظار آخرشو واقعا نداشتم😂

    ۸ ماه پیش
  • فاطمه زهرا

    1

    اگه مهدیار نبود رامی از مزدک خوشش می اومد،و اگر مزدک نبود منم از مهدیار خوشم میومد😔😔

    ۸ ماه پیش
  • مهدیه فیروزی | نویسنده رمان

    چه چرخه‌ی غم‌انگیزی🫣😂

    ۸ ماه پیش
  • فاطمه زهرا

    0

    تنهاا ناجیهه منن؟تنهاا ناجیهههه مننن؟پسس مزدککک مزدکمم نجاتتت داددد

    ۸ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️