افول دیدگانت به قلم زهرا رمضانی (هور)
پارت پنجاه و ششم :
پناه، نفسش را با حرص بیرون داد، مانند کسی که می‌خواهد دود دلش را بیرون بریزد. او نیز فریاد زد:
«فکر می‌کنی چون سختی کشیدی، حق داری اینطوری با من حرف بزنی؟»
آصف، کمی نزدیک‌تر شد. صدایش تغییر نکرد، اما برنده‌تر شد:
«نه… ولی فکر می‌کنم حق دارم بهت بگم این لوس‌بازی‌ها، این قهر کردن‌ها، کمکی بهت نمی‌کنه. باید مشکلت رو مثل آدم منطقی حل کنی، نه اینکه کیک پرت کنی!»
پناه، نگاهش
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۸۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
فدات شم عزیزم
۹ ماه پیشآمنه
1عالیه عالی بود پناه از ابراز عشق دوری میکنه و آصف از فهم تغییر رفتار پناه عاجز هست ولی آدمهای دلباخته که خودشان زمانی مثل اونها بودن زود میفهمند
۹ ماه پیشزهرا رمضانی | نویسنده رمان
همه چی رخ خواهد داد
۹ ماه پیشراز
1خب خودشون ک نفهمیدن ولی پرهام خوب فهمیده
۹ ماه پیشزهرا رمضانی | نویسنده رمان
آره پرهام زرنگگگ
۹ ماه پیشهناسه
1به هم علاقه مند شدن و خودشون نمیخوان باور کنن و دارن سعی میکنن این عشق رو سرکوب کنن اما حداقل پیش خودمون و نفسمون همیشه عشق برنده است
۹ ماه پیشزهرا رمضانی | نویسنده رمان
دقیقاااا
۹ ماه پیشسرو
1خسته نباشی عزیزم عالی بود
۹ ماه پیشزهرا رمضانی | نویسنده رمان
فدات شم
۹ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
فاطیما
1عالی بود خسته نباشید عزیزم 🌹🌹👍👍