گیان یعنی جان به قلم فاطمه اصغری
پارت یازده :
حسین سر پا یکی از سیب زمینی‌های ته دیگ را به دهان برد. هم دهانش پر بود و هم سیب زمینی داغ. به همین خاطر کلمات را نصفه نیمه و تند تند ادا می‌‍کرد.
- مامان... اینو کلا شوهر ندیم... دست پختش خوبه.
کنارم نشست. دیس را روی میز گذاشت و دهانش را با دست باد زد.
- حیفه بره از این ماکارونیا واسه الدنگای مردم بپزه. همینجا مونده دیگه. چه کاریه؟
اول برای مامان و بعد برای خودش غذا کشید. آخر سر ه
لطفا صبر کنید...
مهتاب جهان‌فر
0حسین نروو، چقدر تلخه که همه مجبورن برای بهتر زندگی کردن برن🥺