پارت بیست و نهم :
در آشپزخانه، گلاب تنها مانده بود. صدای چای که هنوز روی شعله آرام قل می‌زد، فضای کوچک آشپزخانه را پر کرده بود. لیوان شوهرش هنوز در کابینت جا خوش کرده بود؛ همان استکانی که همیشه با دو انگشت می‌گرفت؛ حتی وقتی داغ بود. گلاب دست برد و استکان را از جای همیشگی‌اش بیرون آورد. انگار وزن یک خاطره را بلند کرده باشد. نشست پشت میز و انگشتش لبۀ نازک شیشه را دنبال کرد. چهرۀ مردش آرام پیش چشمش آمد. نه ناگ
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۴۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
فخری
0عالیه مرسی از رمان خوبت حنانه جان خسته نباشی قلمت مانا عزیزم 🙏🏻🌹❤
۱۱ ماه پیشمریم
0عالی بود💫💫
۱۱ ماه پیشفاطی
0وقتی راهی را میروی نمیدانی درست است یا اشتباه با در نظر گرفتن احتمالات و پیش بینی نتیجه باید انتخاب کنی..تنها انتخاب کردن سخت است یعنی من میتوانم آن را به سرانجام برسونم
۱۱ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
محیا
0چه پروژۀ حساسیه. کی میرن سراغش که انجامش بدن؟