فرجام اعتزال به قلم عاطفه میرزائی
پارت صد و نهم :
با سرعت از تاکسی پیاده شد و چادرش را بر روی ساعدش انداخت و بهسوی حیاط بیمارستان دوید و وارد لابی شد. درحالیکه نفسنفس میزد به جمع آشنایی از عزیزانی که در آن روزهای سخت یار و همراهش بودند، سلام کرد. همه به سمت او چرخیدند. میان صورت یکیکشان شادی و نشاط موج میزد. خانم سهرابی آغوشش را برای دخترک گشود.
- بیا اینجا عروس قشنگم!
پیش رفت و خودش را میان آغوش خانم سهرابی جا داد.
- میÙ
لطفا صبر کنید...
