ناجوری به قلم مهدیه فیروزی
پارت دویست و چهل :
رد قدمهای او محو بر زمین میماند و مقصدش باشگاه بود، رد قدمهای مهدخت اوستا هم. ماه نشسته در دل آسمان شاهد قدمهای این دو بود، یکی نیکو و دیگری مهدخت که فاصلهاش از فاصلهی نیکو با باشگاه کمتر بود و در پیادهرویی از کوچهای که چندین پسربچه در آن مشغول بازی بودند و هرازگاهی توسط عدهای که در حیاط خانهای که در فلزیاش باز بود خطاب میشدند، قدم میزد و رد محو کفشهای اسپرت سفیدش Ù
لطفا صبر کنید...

فاطمه زهرا
0دوتاشون هنوز به هم حس دارن،ولی حرف همو نمیفهمن..