پارت دویست و سی و هشتم :

مهدیار اوستا گیر افتاده در این بازی که عشق راه انداخته بود، نشسته روی نیمکت چوبی کنار چراغ پایه بلند مشکی که نورش را از درون حبابی به نیم‌رخ چپ مهدیار رسانده بود، دست به سینه و نگاهش خیره‌ی نقطه‌ای از فضای سبز مقابلش بود. پاهایش را زیر نیمکت ضربدری روی هم انداخته و موبایلش را همراه پاکت سیگار و فندک روی پا گذاشته بود. نگاهش عمیق بود، انگار کسی در سیاره‌های ناهمرنگ چشمانش چاهی کنده بود

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۱۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۴۶ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • فاطمه زهرا

    0

    وای این پارت خیلی خوب بود🤣🤣

    ۸ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️