پارت سیزده :

ساناز زمین خورده و زانویش را گرفته بود و گریه می‌‌کرد. دلم ریش شد. بعد از مرگ پدرم و مهرانه اصلا طاقت گریه‌‌های ساناز را نداشتم. به طرفش دویدم و گفتم:
ـ چی شد ساناز؟ بمیرم تو رو اینطوری نبینم.
و بغلش کردم و زانویش را که قرمز شده بود مالیدم. یکی از بچه‌‌ها گفت:
ـ خاله آرمیتا هولش داد و خورد زمین.
چشم گرداندم و آرمیتا دختر مو بلوند و هیکل درشتی را دیدم که طلبکارانه می‌‌گفت:<

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۴۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • ساناز

    1

    🩵💙🤎🤍💚💛🩶❤️🧡💜

    ۱۱ ماه پیش
  • میم

    3

    خیلی عالی نویسنده جون ،تشکر 🙏🏻❤️🥰👏👏👏

    ۱۱ ماه پیش
  • اسرا

    3

    الان بخاطرسانازبازآریاعصبانی نشه🙏💞💋

    ۱۱ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️