تراشه مرگ به قلم نیلوفر سامانی
پارت هفتاد و هفتم :
یاسمین آب دهانش را به آرامی فرو داد.
پایین کتش را میان انگشتانش گرفت و بهطور نامحسوسی لباس را فشرد.
قلبش به تپش افتاد و ذهنش به هیاهو!
مهران او را شناخت؟
یعنی از پشتِ ماسک هم میشود کسی را شناخت؟
اصلاً صدایش چطور به گوش مهران رسید؟
نگاهِ یاسمین برای لحظهای کوتاه بین شاهین و مهران رد و بدل شد.
کمرِ شاهین خم شدهبود و مشخص بود به سختی روی پاهایش ایستادهس
مطالعهی این پارت حدودا ۱۰ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۵۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
moon
0اولین بار بود بهش گفت یاسمین
۳ ماه پیشآرزو
0یعنی واقعا بیماری شاهین چیه
۳ ماه پیشبهرامی
0کم کم داره از شاهین خوشم میاد😅
۷ ماه پیش
نیلوفر سامانی | نویسنده رمان
شاهین تا اینجا داستان یکم آزار و اذیت داشته😂😂
۷ ماه پیشهانیه
2این نظر ممکن است داستان رمان را لو داده باشد

نیلوفر سامانی | نویسنده رمان
فک نکنممممم😁
۹ ماه پیشasma
0وای نروسمی....یاسمین
۱۰ ماه پیش
نیلوفر سامانی | نویسنده رمان
🥲🥲💔💔
۱۰ ماه پیشAsal
0این نظر ممکن است داستان رمان را لو داده باشد
معصومه
0عالی بود قلمت مانا منم میگم مادرهایمان بود که نجاتش داد
۱۲ ماه پیشRoghayyeh
0فک کنم دید حالش بده بیمار اتاق چهار زیادی طولانیه گف بگم یاسمین
۱۲ ماه پیشHadis
1این نظر ممکن است داستان رمان را لو داده باشد
Roghayyeh
0وای راس میگی
۱۲ ماه پیشRoghayyeh
0خانمی که نجاتش میده مامان یاسمین ولی اگه حالش در حدی خوب بوده که بتونه به یه نفر دیگه ماساژ قلبی بده پس چی میشه که میمیره؟ ؟؟
۱۲ ماه پیشمحیا
1عالی💚💚💚💚💜💜💜❤️❤️
۱۲ ماه پیشHadis
0چقدرم قشنگ صدا زد یاسمینو😍😍😍😍😍
۱۲ ماه پیشترنم
0من قربون اون صدا زدناش تازه گفت عزیزممممم😂😍
۱۲ ماه پیشترنم
0آقا مهران برو خداتو شکر کن شاهین جونم حالش بد بود وگرنه انقدر میزد اصلا کاش میزد مرتیکه پررو
۱۲ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

لاله
0خوبه که یاسمین تونست به احساس عصبانیتس از شاهین غلبه کنه و به کمکش بره