پارت سی و هفتم :

آصف، خنده‌ای آرام، بر لبانش نشاند. خواست سخنی بگوید که با ناله‌ی اعتراض‌آمیز شکم پناه، که از گرسنگی به صدا درآمد، سکوت کرد و این پناه بود که با خجالت لب گزید و دست بر روی شکمش گذاشت.
آصف با تک خنده‌ای گفت:
«خب می‌بینم یه نفر گشنه‌ش شده.»
پناه که رگه‌هایی از شرم، چون شفق بر گونه‌هایش نشسته بود، آهسته گفت:
«از دیشب دیگه هیچی نخوردم.»
آصف، از جا برخاست و دست پناه را در

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۵۵ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • لیلی

    3

    خب اینم ازآشپزی😍 البته مافقیر بیچارگان برای کم مصرف شدن روغن توسط بادمجانای محترم اوناروتوآب نمک میخوابونیم پناه جون توام یاد بگیر😆

    ۱۱ ماه پیش
  • زهرا رمضانی | نویسنده رمان

    دیگه همین که پناه همینقدر توضیح داده خودش خیلیه، دختر عمارت‌ها😂

    ۱۱ ماه پیش
  • فاطیما

    2

    عالی بود مرسی بانو جان ❤️❤️❤️❤️

    ۱۲ ماه پیش
  • زهرا رمضانی | نویسنده رمان

    ❤️❤️

    ۱۲ ماه پیش
  • محیا

    2

    عجب غذایی من اصلا بادمجون دوست ندارم🤭🤭😒😒

    ۱۲ ماه پیش
  • زهرا رمضانی | نویسنده رمان

    😂😂 اِ خوبه که

    ۱۲ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️