افول دیدگانت به قلم زهرا رمضانی (هور)
پارت سی و هفتم :
آصف، خندهای آرام، بر لبانش نشاند. خواست سخنی بگوید که با نالهی اعتراضآمیز شکم پناه، که از گرسنگی به صدا درآمد، سکوت کرد و این پناه بود که با خجالت لب گزید و دست بر روی شکمش گذاشت.
آصف با تک خندهای گفت:
«خب میبینم یه نفر گشنهش شده.»
پناه که رگههایی از شرم، چون شفق بر گونههایش نشسته بود، آهسته گفت:
«از دیشب دیگه هیچی نخوردم.»
آصف، از جا برخاست و دست پناه را در
مطالعهی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۵۵ روز پیش تقدیم شما شده است.

زهرا رمضانی | نویسنده رمان
دیگه همین که پناه همینقدر توضیح داده خودش خیلیه، دختر عمارتها😂
۱۱ ماه پیشفاطیما
2عالی بود مرسی بانو جان ❤️❤️❤️❤️
۱۲ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
❤️❤️
۱۲ ماه پیشمحیا
2عجب غذایی من اصلا بادمجون دوست ندارم🤭🤭😒😒
۱۲ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
😂😂 اِ خوبه که
۱۲ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

لیلی
3خب اینم ازآشپزی😍 البته مافقیر بیچارگان برای کم مصرف شدن روغن توسط بادمجانای محترم اوناروتوآب نمک میخوابونیم پناه جون توام یاد بگیر😆