افول دیدگانت به قلم زهرا رمضانی (هور)
پارت سی و ششم :
آصف ناگهان جرقه‌ای در ذهنش زده شد. با خود اندیشید که می‌تواند دوباره این باغ خاموش را به زندگی بازگرداند و دل پژمرده‌ی پناه را، چون چلچراغی، روشن کند.
پس بی‌هیچ واژه‌ای، چرخید. پناه، با تعجبی که چون ابری بر نگاهش نشست، صدای غافلگیرکننده‌ی باز شدن در ماشین را شنید. آصف، چون شوالیه‌ای مهربان، در را برایش گشود و با لحنی که بوی زندگی می‌داد، گفت:
«بیا سوار شو! باید بریم یه خورده
لطفا صبر کنید...
هانیه
2وای چقد رمانتیک خدااااا 😍👌🏻💗