افول دیدگانت به قلم زهرا رمضانی (هور)
پارت سی و هشتم :
اما درست در همان ساعت، فرسخها آن طرفتر، پرهام و عرفان، سرگردان در دریایی از اندیشه، در فکر فرو رفته بودند و نمیدانستند باید با این سرنوشت چه کنند!
عرفان از پنجره به آن نقطهی سیاه که محل انفجار بود خیره شده که ناگهان، صدای پرهام از پشت سرش آمد:
«به نظرم زنگ بزن به همون رفیقت شادمهر پایدار! این موضوع چیزی نیست که خودمون بتونیم حلش کنیم.»
عرفان، چرخید و سری تکان داد. تلفنش
مطالعهی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۵۴ روز پیش تقدیم شما شده است.

زهرا رمضانی | نویسنده رمان
فدات بشم من که زیبا
۱۲ ماه پیشهناسه
3زهرا جان من تازه رمانت رو خوندم انقدر عالی و بی نقص مینویسی که ادامه رمان قابل حدس زدن حداقل برا من نیست. خدا قوت
۱۲ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
ای جانم عزیزم ممنون بابت این حرفهای قشنگ امیدوارم تا آخرش همراهم باشی
۱۲ ماه پیشفرنیا
2قانع شدم عزیزم.قرار شد کسی هم خبر دار نشه.فقط چرا عرفان غیرتی نمیشه؟
۱۲ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
هر سوالی پیش اومد بپرس گل ☺️ جلوتر متوجه میشی چرا غیرتی نشد
۱۲ ماه پیشفرنیا
1شاید اگه یاسمین یا از خدمتکارهای خانم هم با پناه می رفتند منطقی تر بود.
۱۲ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
خب طبیعتا وقتی به خدمه مشکوکن نمیتونن اون همراه پناه و آصف بفرستن و از اینطرفم یاسمین خودش شرایط روحی اوکی نداره بخاطر فوت مادرش و طبیعتاً پرهام اون رو نمیفرسته بره
۱۲ ماه پیشراز
2خیلی خوب بود بانو
۱۲ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
فدات عزیزم
۱۲ ماه پیشهانیه
2عالی مثل همیشه 👍🏻👌🏻🤍
۱۲ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
فدات شم که
۱۲ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

فاطیما
2عالی مثل همیشه خسته نباشید عزیزم 👍👍👍❤️❤️❤️❤️❤️