پارت بیست و پنجم :
*کردستان، ادیبهشت 1316*
امروز بامداد که برخاستم، آفتاب هنوز پشت قله‌های سفید آوالان پنهان بود. نسیمی خنک از دره بالا می‌آمد و پرچین حیاط را می‌لرزاند. مرغ‌های مادرم لابه‌لای سنگ‌ها دنبال دانه‌های گندم می‌گشتند و صدایشان با بوی دود اجاق در حیاط پیچیده بود.
دیشب تا دیرهنگام صدای دف و نی از عمارت بالا می‌آمد؛ می‌گویند به شادی برگشت پسر دوم خان بوده که از سنندج آمده. خانه‌مان پ
لطفا صبر کنید...
فخری
0حنانه جون خدا قوت عزیزم عالی بود دست گلت درد نکنه قلمت مانا 🙏🏻🌹❤