اگر باران ببارد به قلم ویدا چراغیان
پارت شصت و سوم :
همان وقت بیرون از خانه باران ماشینش را زیر درخت بلند و تنومند قدیمی پارک کرد و کوله ی زیتونی رنگش را روی دوش انداخت و از ماشین پیاده شد. به آسمان ابری و گرفته ی شهر نگاهی انداخت و سلانه سلانه و بی انگیزه به سمت خانه رفت. قدمهایش سست و بی جان بود. پیش از این، وقتی پا به خانه میگذاشت بهار اولین کسی بود که از چهاردیواری خلوتش دل میکند و به استقبال مهربان ترین آجی دنیا میرفت. دستانش را به گردنش
مطالعهی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۳۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
باران
ایرج
فریبا
پارسا
سامان
ناهید
نظر خود را ارسال کنید
برای اینکه بتوانید نظر خود را ارسال کنید، لازم است ابتدا وارد حساب کاربری خود در سایت شوید. همچنین میتوانید اپلیکیشن «دنیای رمان» را روی گوشی خود نصب کنید و از داخل اپلیکیشن، نظر خود را ثبت کنید.
لطفا صبر کنید...
