پارت بیست و سوم :
تهران زیر ریزش آرام باران خاموش ماند و خیابان مولوی در مه گم شد. حافظ در دل مه ناپدید شد. مهوان پشت در یخ‌زده ایستاد و میان این دو سکوت کش‌دار، پروژه‌ای که قرار بود انسان را از دید دنیا پنهان کند، داشت آرام از میانشان می‌گذشت.
باران نصفه‌نیمۀ سحر هنوز از ناودان‌ها چکه می‌کرد. هوا بوی خاک خیس و نان تازه گرفته بود. مهوان جلوی در خانه ایستاد. چمدانش را آرام روی پله گذاشت. صدای کلید داخ
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۶۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
Nil
0مورد سوم این پارته که گلاب گفت « حافظ منو یاد داییش آلان که شوهر چاوانه میندازه»... بگذریم از این مورد که الان هژیر با چاوان ازدواج کرده پس چجوری اسم شوهرش آلانه ، چون احتمالا درآینده اتفاقاتی خواهد افتاد........ ولی سوال اینجاست گلاب از کجا متوجه شد آلان دایی حافظه؟!