ناجوری به قلم مهدیه فیروزی
پارت دویست و هشتم :
آسمان شب از پیش هومن پل زد تا پیش نیکو؛ او که جسم ضعیفش آرام گرفته روی تخت درمانگاه، زیر نگاه خیره و خسته و هنوز قدری نگران کاوش، از طریق سرم تقویتی کمی جان می‌گرفت و مهدخت با روپوش سفید و مقنعه‌ی مشکی درحالی‌که استتوسکوپ از روی مقنعه دور گردنش بود، بالای سرش ایستاده و مشغول بررسی برگه‌ای در دستش بود. در همان حین؛ خطاب به سیما که به عنوان پرستار همراهش بود، حرفی زد که کاوش به دلیل فاصل
لطفا صبر کنید...
فاطمه زهرا
0خفه ت کنم مهدیار جان؟من سیما و مهدیار رو شیپ میکنم🙏