زخمه ی خلقان به قلم لیلا مرادی
پارت صد و بیست و دوم :
آخ که عجیب دوست داشت آن لبان گشادش را بههم بدوزد. دخترک زشت بدترکیب! شبنم با پادرمیانی آنها را به سکوت دعوت کرد.
- بس کنین تو رو خدا! بحث و دعوا دم عید درست نیست؛ به قول مهنازجون شگون نداره.
تکهی آخر جملهاش را با لهجهی غلیظ فارسی ادا کرد که برای لحظهای لبخند کمرنگی روی لبانشان نشست، جز مهسا که همچنان خصمانه و وحشی به او مینگریست. با غضب اتاق را ترک کرد و درب را چنان به
مطالعهی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۵۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
نظر خود را ارسال کنید
برای اینکه بتوانید نظر خود را ارسال کنید، لازم است ابتدا وارد حساب کاربری خود در سایت شوید. همچنین میتوانید اپلیکیشن «دنیای رمان» را روی گوشی خود نصب کنید و از داخل اپلیکیشن، نظر خود را ثبت کنید.
لطفا صبر کنید...
رزا
0این مهسا هم کُف حسامه حیف از ماه بانو