پارت بیست و دوم :

- گوشه سرت چی شده مامان جان؟
میز را دور می‌زنم و مقابلش می‌نشینم، نگاهش مستقیم‌تر به صورتم دوخته و لب می‌گزد. ناخن‌هایش به جان پوست هم دیگر می‌افتند.
-اون روز رفتم دادگاه که برای نیایش شهادت بدم...
انگشت اشاره‌ام را بلند می‌کنم.
- هیچی نگو و فقط گوش کن...
لب‌های نیمه بازش را روی هم می‌فشارد‌.
- یه دانشجو بهش حمله کرد و دادگاه تشکیل شد نیاز به شاهد داشت منم اونجا بو

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۰۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • افسون

    0

    خوش به حال مرضیه کاش منم یکی رو داشتم تا خوابم نبره نخوابه نره بیرون نگرانم بشه واقعا هست یعنی پسر به این همه چی تمومی زندگیش وقف شدا طفلی تو یه شب بد گیر کرده😱😦🥺

    ۵ ماه پیش
  • مهدیه سجده | نویسنده رمان

    عزیزم🥰🥰❤️ نیکداد خیلی حساسه روی مادرش ولی از طرفی زیاد ازش اسیب دیده رابطشون رابطه‌ی ساده مادر و پسری نیست 😔

    ۵ ماه پیش
  • ساحل

    1

    تا ابدددد نیکدادددد از آترا هم خوشم میاد حس میکنم حال نیکداد رو بهتر میکنه

    ۱ سال پیش
  • ساحل

    1

    فقط وقتی نیکداد گفت من سی سالمه خونه رفیقم نموندم یه شب هیچ کاری نکردم تا مراقبت باشم من جیگرم کلاب شد براش 😭😭😭😭تو چرا انقدر به تنه مردی نیکداد

    ۱ سال پیش
  • م

    2

    ای بابا اینم مثل مرضیه نصف عمرش درحال گریه کردنه 😔

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️