عشق ممنوعه ی من به قلم مهشاد لسانی
پارت چهل و دوم :
دانیال نشسته بود توی بالکن خانه و سیگار می کشید.خاله اش چند بار دیده بود اما به روی خودش نیاورده بود.سورمه هم لویش داده بود که دانیال سیگار می کشد! اما انگار او خودش را به آن راه زده بود.
دانیال دود را فوت کرد بیرون.سینه اش دیگر نمی سوخت.به آتش نیمه ی روی خاکستر سیگار نگاه کرد،داشت می سوخت و خاکستر یله شده بود پایین.آن را تکاند توی جاسیگاری چوبی که پر از کونه ی سیگار بود.
آلبوم عکس بغل
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۸۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
فاطی
0نمیدانم با چه جملاتی حالِ بد تنهایی دانیال و بیان کنم..مانند آدمی که در جنگلی تاریک و سرد گمشده ام خسته و درمانده گاهی صدایی من را به خود می آورد ویادآور میشود که هیچکسی جزء تو وخودت نیست..من کجام نمیدانم.چه کسی هستم..چرا تنهام.باید تنها باشم مغزم پراست از این حرفها
۱۲ ماه پیش
مهشاد لسانی | نویسنده رمان
تنهایی قاتل روح آأمهاست...
۱۲ ماه پیشاکرم بانو
0دانیال خیلی تنهابوده و فک کنم متأسفانه این تنهایی رو باچیزای خوبی پرنکرده
۱۲ ماه پیشمهشاد لسانی | نویسنده رمان
تازه بدترم میشه تو داستان
۱۲ ماه پیشنفس
0ممنون عزیزم پارت زیبا و دردناکی بود واقعا تنهایی سخته
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...
زهرا z
0تنهایی مانند کرمیست که از داخل تو رو میخوره ظاهرت خوب میمونه ولی از داخل پوچی انرژی نداری خدا هیچ بندای رو تنها نکنه تنهای مختص خودشه و بس ما انسانها به همدم نیاز داریم😢🥺💯🙏💕